การซื้อขายฟอเร็กซ์เป็นหนึ่งในรูปแบบการลงทุนที่ได้รับความนิยมมากที่สุด, และนักเทรดหลายคนใช้คำสั่ง stop loss เพื่อปกป้องการลงทุนของพวกเขา. คำสั่ง stop loss ถูกตั้งค่าเพื่อจำกัดการขาดทุนในการซื้อขายโดยปิดตำแหน่งโดยอัตโนมัติเมื่อถึงระดับราคาที่กำหนด. บทความนี้จะกล่าวถึงตำแหน่งที่ควรตั้งค่า stop loss ในการซื้อขายฟอเร็กซ์.
พื้นฐานการตั้งค่า Stop Loss
ขั้นตอนแรกในการกำหนดตำแหน่งการตั้งคำสั่ง stop loss คือการเข้าใจพื้นฐานของการจัดการความเสี่ยง. การจัดการความเสี่ยงคือกระบวนการในการระบุ, ประเมิน, และควบคุมความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับกิจกรรมการซื้อขาย. การจัดการความเสี่ยงเกี่ยวข้องกับการตั้งระดับความเสี่ยงที่ยอมรับได้สำหรับแต่ละการซื้อขาย, รวมถึงการจัดการความเสี่ยงเหล่านั้นผ่านกลยุทธ์ที่เหมาะสม เช่น การตั้งค่า stop-loss และการรับผลกำไรที่ระดับที่กำหนดไว้ล่วงหน้า.
เมื่อพูดถึงการซื้อขายฟอเร็กซ์, มีคำสั่ง stop-loss สองประเภทหลัก: hard stops และ trailing stops. Hard stops ถูกตั้งไว้ที่ระดับราคาคงที่ที่ไม่เคลื่อนย้ายตามตลาด; ซึ่งสามารถใช้สำหรับการซื้อขายระยะสั้นหรือสถานะระยะยาว. Trailing stops ถูกตั้งค่าเป็นเปอร์เซ็นต์หรือจำนวนเงินดอลลาร์ต่ำกว่าราคาตลาดปัจจุบัน; ซึ่งสามารถใช้สำหรับการซื้อขายระยะยาวที่คุณต้องการอยู่ในนั้นจนกว่าจะถึงระดับกำไรเป้าหมายหรือถึงจุด stop loss ที่กำหนดไว้ล่วงหน้า.
ควรตั้งค่า Stop Loss ที่ไหน?
เมื่อคุณตั้งค่าคำสั่ง stop loss, สิ่งสำคัญคือการพิจารณาทั้งความทนทานต่อความเสี่ยงและกลยุทธ์การซื้อขายของคุณ. โดยทั่วไปแล้ว, นักเทรดควรตั้งค่า stop loss ของพวกเขาอยู่นอกระดับการสนับสนุนหรือการต่อต้านหลักเพื่อหลีกเลี่ยงการถูกหยุดก่อนเวลาอันควรหากมีการแตกออกหรือแตกลงเท็จจากระดับเหล่านั้น. นอกจากนี้, นักเทรดควรพิจารณาใช้ stop ที่กว้างขึ้นเมื่อจัดการกับเครื่องมือที่มีความผันผวนสูง เช่น คู่สกุลเงินอย่าง GBP/USD หรือ EUR/JPY เนื่องจากคู่เหล่านี้มักเคลื่อนที่เร็วกว่าเครื่องมืออื่น ๆ อย่างหุ้นหรือสินค้าโภคภัณฑ์ที่มีโปรไฟล์ความผันผวนต่ำ.
ยังควรทราบว่าแม้ว่าการตั้งค่า stop loss ของคุณอยู่นอกระดับการสนับสนุน/การต่อต้านหลักสามารถช่วยป้องกันการแตกออก/แตกลงเท็จได้, แต่มันก็เพิ่มโอกาสที่คุณจะถูกหยุดก่อนเวลาอันควรหากมีการพุ่งขึ้นของความผันผวนที่ไม่คาดคิด (เช่น, เนื่องจากเหตุการณ์ข่าว). ดังนั้น, นักเทรดก็ควรพิจารณาใช้ stop ที่เข้มงวดมากขึ้นเมื่อจัดการกับเครื่องมือที่มีความผันผวนสูง เช่น คู่สกุลเงินอย่าง GBP/USD หรือ EUR/JPY เนื่องจากคู่เหล่านี้มักเคลื่อนที่เร็วกว่าเครื่องมืออื่น ๆ อย่างหุ้นหรือสินค้าโภคภัณฑ์ที่มีโปรไฟล์ความผันผวนต่ำ.
สุดท้ายนี้, นักเทรดควรพิจารณาค่าธรรมเนียมใด ๆ ที่เกี่ยวข้องกับโบรกเกอร์ของพวกเขาเมื่อตัดสินใจว่าจะวาง stop ของพวกเขาไว้ที่ใด; บางโบรกเกอร์เรียกเก็บค่าธรรมเนียมเพิ่มเติมสำหรับการวางคำสั่งที่ใหญ่ขึ้นซึ่งอาจลดกำไรที่ได้จากการซื้อขายที่ประสบความสำเร็จหากไม่พิจารณาล่วงหน้า.
สรุปแล้ว, stop loss เป็นส่วนสำคัญของกลยุทธ์การจัดการความเสี่ยงของนักเทรดทุกคนและควรพิจารณาอย่างรอบคอบก่อนเข้าสู่การซื้อขายใด ๆ. นักเทรดควรคำนึงถึงทั้งความทนทานต่อความเสี่ยงของพวกเขาและโปรไฟล์ความผันผวนของเครื่องมือที่เลือกเมื่อกำหนดว่าจะวาง stop ของพวกเขาไว้ที่ใด. นอกจากนี้, ค่าธรรมเนียมโบรกเกอร์ที่เกี่ยวข้องกับคำสั่งที่ใหญ่ก็ควรพิจารณาก่อนเข้าสู่การซื้อขายใด ๆ. โดยการปฏิบัติตามแนวทางเหล่านี้, นักเทรดสามารถมั่นใจได้ว่าพวกเขาได้รับการป้องกันเพียงพอต่อการขาดทุนที่ไม่คาดคิดในขณะที่ยังคงให้โอกาสเพียงพอในการทำกำไรที่เป็นไปได้จากการซื้อขายที่ประสบความสำเร็จ.
